dag 4 Cistierna en omgeving

Vanmorgen  heb ik voor het ontbijt een loopje gedaan, eerst de heuvel op en toen naar beneden het dorp in.

Valmartino blinkt niet echt uit van schoonheid, ( ik hoop niet dat iemand zich nu beledigd voelt ), het is  gewoon een  eenvoudig bergdorpje. Er is een dorpspleintje met een fonteintje.

En er is natuurlijk een kerkje.

Achter het kerkje stond een ree te grazen, die snel wegliep natuurlijk.

Toen ik na een uurtje terug bij het huisje kwam

was de rest ook op en het ontbijt stond klaar.

De service is hier geweldig!

Het is op donderdag markt in Cistierna dus op naar het dorp. In de markthal verkopen ze groenten en fruit, vis en vlees, noten en olijven.

 De rest van de markt is een eind verderop. Veel kleding, schoenen van matige kwaliteit,  maar ja daar is het ook een markt voor, lekker voordelig.

Na een kop koffie zijn we weer in de auto gestapt voor een uitje naar een verlaten kolenwasserij even buiten Cistierna. Nou daar kan je als fotograaf je hart ophalen, allemaal ouwe zooi!

Het was heerlijk rondstruinen  daar. Een leuk uitje  voor de kiekjesvereniging📸

Na een uurtje 📸📸📸 vertrokken we naar Alejico voor een kijkje bij een loopbrug over de Esla.

Wat een prachtige natuur heb je daar!

Het schommelde wel een beetje heen en weer, maar het was niet eng.

Wij hadden natuurlijk onze ogen open voor een ijsvogeltje, maar niet gezien  of gehoord.

We moesten terug naar Cistierna want we werden verwacht voor een etentje bij Casa Paco.

Gewoon lekker streekgerechten. Het was heerlijk en gezellig .

Na de familie gedag te hebben gezegd gingen wij weer naar de berg....om te rusten want dat hoort in Spanje na het eten 's middags.

Je ziet, hier draagt iedereen een mondkapje op straat. Ook als je op een terras of in een kroeg of restaurant zit en niks in  je mond hebt moet je het ook om.

En...nog even over een ijsvogeltje, hier is ie dan😁

Het was een prachtige warme dag, we hebben genoten.

Na de siësta hebben we nog een rondje op de berg gedaan en een stuk naar beneden gelopen. 

Warm  en veel vliegen!

De zon verdween weer achter een berg, het is weer mooi geweest! 

Dag 3 De bergen in

De dag begon perfect, lekker zonnetje en een fris windje. Het huisje ligt op 1000 meter hoogte en daar slaat de kou toch sneller toe! Frisjes zullen we maar zeggen.

Na het ontbijt vertrokken we richting de  Picos. Door Cistierna en dan naar boven. De eerste stop was Salamon. E. We stopten bij een klein etnografisch museum,  maar ja dat bleek dicht.

Martijn probeerde nog iemand te bellen en vroeg het ook nog aan een oude man met een stok.

Het was onduidelijk en toen hebben maar een rondje dorp gedaan. 

Daarna stopten we in Lois . Elk huis had een bordje met een wijze spreuk erop. Er was ook nog een op India georiënteerde  winkel met verbleekte souvenirs, en  een assortiment van Kersthangers, een initiatief van de plaatselijke bevolking.🤣

Daarna reden we richting Riaño. De bergen werden steeds hoger en indrukwekkender. Via een stuwdam kwam je in  het plaatsje. Na de koffie hebben we van het uitzicht genoten en bezochten we het plaatselijk museum.

Museum Riaño

Deze stelten werden gebruikt om tijdens hoog water droog te blijven. Ook hier zijn vele dorpen onder water verdwenen.verdwenen dorpen in het Riaño stuwmeer

De zon en de wolken wisselden elkaar af, we hielden het de hele dag droog en in het zonnetje was het heerlijk. Het was wel een jasje aan, jasje uit dag.

In dit restaurant hebben we geluncht en daarna vertrokken we naar de Puerto de Sanglorio voor de mooiste uitzichten ooit.

Naar de Collado de Llesba moesten we nog 2 km over een smalle weg met diepe afgronden naar boven

Een oe, oe-momentje.

Dit is op de Collado de Llesba.

Het was adembenemend!

Boven op de berg stond ook nog een beeld van een ijsbeer, nou die komen daar echt niet voor hoor.

Nu weer naar beneden, gelukkig zaten we aan de "veilige" kant in de auto🤣.

Op de terugweg zijn we in Cistierna gestopt en gingen we langs Martijn zijn schoonmoeder. Het is dan weer jammer dat ik geen Spaans spreek.

Met de afspraak om morgen wat te gaan eten in Valmartino vertrokken we weer naar de berg.

Beentjes omhoog, boek lezen en verder worden we volledig verzorgd.

Het lijkt wel een All-inclusive  arrangement !

Dag 2 We zijn er!

 Wat een mooie dag was het weer!

Vanmorgen zijn we eerst gaan ontbijten in een cafeetje waar we 4 jaar geleden ook steeds gingen, niet veel veranderd, alleen waren er geen gebakken eieren meer.

De trein naar Cistierna gaat om half 3 dus we hadden nog even de tijd om een rondje Bilbao langs de rivier te wandelen.

En natuurlijk over de Zubizuribrug van Calatrava.

Het is echt een flaneergebied daar langs de rivier, mensen met honden, deftige lui en veel joggers.

We hadden geluk, het bleef droog. We gingen even langs het station om kaartjes te kopen voor de trein naar Cistierns. Nou ja eigenlijk naar Arija, want Annie heeft met Martijn afgesproken dat hij ons daar op komt pikken.

Voor 3 uur met de trein betaal betaal je hier 9 euro. Dus dat is een koopje.

Bij het oversteken van de brug kwam er opeens een grote groep demonstranten aan, compleet met Baskische vlaggen, toeters en vuurwerk.

De scandeerden dat het leven van een arbeider nog minder waard is als een paracetamolletje.

De koffertjes werden opgehaald in het hotel, in het oude centrum van Bilbao, 10 min. lopen van het station. Tegenover het hotel was zo'n fantastische hammenwinkel, dus daar werd gefourageerd voor in de trein.

Op naar het station, de trein stond al klaar.

Om half 3 vertrokken we, eerst was er nog enige twijfel of we in de goede trein zaten. Vragen aan een Bask is moeilijk, je verstaat ze niet. Maar ja het is de enige trein van Bilbao naar Léon die op 47 stations stopt en hij gaat maar één  keer per dag, dus we zaten goed.

We hoefden niet bang te zijn dat we geen zitplaats hadden want het bleek een trein met zeer weinig passagiers.

En de trein stopt alleen bij enigszins grote dorpen en verder op verzoek.

We moesten nog een keer overstappen in Balmaseda, daarna kregen we een wat luxere  trein. 

En we hadden het hok ruim, ongeveer 10 passagiers.

De treinreis was een hele belevenis, afwisselend landschap, de mooiste natuur kwam voorbij. We reden langs riviertjes, door bossen en heiden, dwars door bergen door een tunnel en de laatste kilometers langs het enorme stuwmeer van de Ebro. Geweldig!

Alles zat mee, zelfs de mooie luchten!

Dit is een overzichtsfoto van het stuwmeer van het internet. embalse del ebro

Op het station van Arija stond Martijn al te wachten. Na dik een jaar werden moeder en zoon weer herenigd.

Dus nu alleen nog net de auto richting Valmartino. Martijn had nog allerlei toeristische trekpleisters verzonnen voor onderweg.

We gingen naar een kerk  die half in het stuwmeer van de Ebro staat  bij Villa Nueva de Rosas.

In dit kilometers lange stuwmeer liggen vele verdwenen dorpen.

Op de weg naar Valmartino kwamen we nog 2 keer de trein tegen waarin we gezeten hadden, die maakte nog even een slinger door het mooie landschap.

We maakten nog rondjes in mooie dorpjes.

Om een uur of 7 kwamen we aan bij het huis van Toño.

Wij oudjes waren best moe. Maar het prachtige uitzicht lonkte ons naar buiten.

Wat een prachtig uitzicht. Aan de ene kant zie je de zon ondergaan en aan de andere kant komt de maan op en als het donker is zie je de sterrenhemel.

Na een heerlijke maaltijd waren we echt aan bed toe en konden we onze oude lijven ten ruste leggen.

Morgen weer een dag!

Deze blog heeft enige vertraging want er is 

Dag 1 Onderweg

 Vandaag zijn we vertrokken.

Om half elf kwam Thom ons ophalen en zijn we naar het vliegveld gegaan.

Het verliep allemaal soepel,  we hadden thuis al ingecheckt en we moesten alleen de  boardingpass laten zien en door de douane. Er werd nog een groot onderzoek in mijn koffertje gedaan en gelukkig mocht ik ook gewoon door. Niks geen QRcode of reizigersverklaring.

We vertrokken redelijk op tijd, ook niks geen anderhalve meter bij het ingaan van het vliegtuig, het mocht allemaal.

Het was erg koud in het vliegtuig en toen we in Bilbao aankwamen regende het.

Op het vliegveld werden we verwelkomt door vrouwen die geheel in het wit  onze Spaanse QRcode checkten.

We gingen met de bus naar de stad , langs het prachtige museum richting stad en bij het uitstappen liepen we de verkeerde kant uit (nooit gedacht dat Annie dat zou doen )😂 .

Opvallend is dat bijna iedereen op straat een mondkapje 😷op heeft en een paraplu bij zich heeft🌧

Maar uiteindelijk kwamen via een zeer interessante wijk , een beetje hummelig zal ik maar zeggen maar heel levendig, bij de brug die ons naar de Calle Bidebarrieta bracht, daar hebben we een kamer gereserveerd voor één nacht.

We checkten in bij Casual Gurea en kregen we een prachtige kamer. In de omgeving zijn allemaal eet- en drinkgelegenheden, dus dat zit wel goed.

Uitzicht vanuit het hotel tijdens een buitje,

Na een rustuurtje gingen we weer op pad, de regen kwam met bakken uit de hemel en daar waren we niet op gekleed dus gingen we de dichts bijzijnde  tapasbar in voor een drankje en een hapje.

Gelukkig werd het snel droog en dat bleef het ook de hele avond.

We liepen langs de rivier naar het station waar we morgen met de trein vertrekken richting Cistierna. Een prachtig gebouw van buiten, van binnen gewoon moderne poortjes.

De heupen begonnen al een beetje te kraken, mijn stappenteller had een record behaald.

En toen kwamen we toch ineens een Indiaas restaurant tegen, dus….lekker gegeten!

Intussen  werd het al laat en moesten we weer op huis aan, leuk al de lichtjes van de stad, de schimmige straatjes , de rivier die dwars door de stad kronkelt, allemaal mooi.

Het was een leuke drukke dag.

Morgen om half drie gaan we met de trein richting Arija en Valmartino.

Een lange zit maar wel heel leuk!

Ze gaan!

 Het is zo ver!

Ken je die mop van die twee zussen die naar Spanje gingen?

Ze gaan!

Maandag 20 september 2021 gaat het gebeuren.

De voorbereidingen zijn in volle gang. En die zijn toch wel en beetje anders dan de voorbereidingen van anderhalf jaar geleden.

Op 23 mei 2020 zouden we vertrekken, eerst naar BIlbao vliegen en met de trein naar Cistierna, maar toen kwam COVID-19. In het begin van de pandemie dachten we nog dat het allemaal wel mee zou vallen maar hoe dichter de datum van vertrek naderde hoe meer we er ons van bewust werden dat de reis voorlopig niet door zou gaan.

De grenzen gingen dicht, we gingen in quarantaine, code rood, code geel, we gingen fietsen in Groningen en de Krimpenerwaard en gewoon heel veel in onze eigen omgeving en weer code rood.

We kochten een nieuwe e-bike en fietsten nog veel meer en we gingen weer in een lockdown.

In het begin van de 2de lockdown ben ik gaan lopen, in de vroege ochtend. Elke dag een rondje door weer en wind. Elke dag een foto.

Het land ging weer open, we gingen vaccineren en testen voor evenementen. en we gingen Fletcheren in  Amersfoort, Leeuwarden en Zutphen. Hieronder Annie tijdens ons tripje naar het Friesch Museum in Leeuwarden. 

We fietsten naar Zeeland, 70 km heen in de regen en wind tegen en 70 km terug in een vliegende storm met de wind in de rug. We fietsten de helft van de IJssel biënnale van uit Fletcherhotel Zutphen. 

En nu is het dan zover!

We hebben de Coronacheckapp, de QRcode geprint, een Reizigersverklaring, mondkapjes, de Spanje app (alleen is nog niet duidelijk of het allemaal werkt bij mij, omdat ik geen e-mail heb gehad met mijn code, maar er staat wel een QRcode in mijn app, dus hoop ik er maar op dat het goed komt). 

Het is een heel gedoe allemaal, maar…het koffertje staat klaar!

Onze eerste stop wordt Bilbao, één nachtje slapen in Casual Bilbao en dan naar Valmartino en Cistierna.

Ik kreeg zojuist de reservering binnen van Toño.

Muchos Gracias Toño!

We komen er aan!