donderdag 29 september 2022

 Dag  2 

9.45 uur.  We zitten nu in de bus naar Gijón , alles is grijs, grauw en nat.

Na goed geslapen te hebben zijn we vroeg gaan ontbijten. Ik moet ze nageven…het was erg lekker en. veel. Dus we kunnen er een uur of 6 tegen.

Toen we even gingen kijken of het echt hard regende werd het al duidelijk dat de poncho’s van de WIBRA uit de tas moesten. Het viel echt met bakken uit de hemel…


Zo gingen we op weg naar het busstation Las Mames, wat zo lekker dicht bij het hotel zou liggen. Nou ja , al met al viel het wel mee, en konden we op tijd vertrekken.
Mooie uitzichten onderweg, jammer dat de bus getinte glazen heeft en het keihard regent.

Na 5 uur en een kwartier kwamen we in Gijón aan. het water kwam met bakken uit de hemel, maar toen we eerst even een broodje gingen eten kwam daar het eerste zonnetje.
We gingen op zoek naar Hotel Alcomar maar mijn telefoon deed het plots niet meer. 
Ik kreeg een melding dat criminelen via Tmobile mijn telefoon probeerden te hacken. Nou ja met zo’n Sim-only abonnementje zet dat natuurlijk geen zoden aan de dijk.




Het was ongeveer een kwartiertje lopen van het busstation. Maar wij zijn 2 vrouwen die denken dat we nog met een rugzak op pad kunnen. Pfft…wat een gesjouw, maar ja Annie is anti rolkoffertje, het moet volgens haar persé 4 wieltjes hebben. 

Gezien bij Amazon. 

Het hotel ligt mooi aan zee en we boffen met het prachtige uitzicht.

Het hotel is een beetje tuttig en zonder haakjes…maar verder keurig. Alleen de lift die maakt een tering herrie en het is nogal gehorig. Nou ja, als dat alles is!


Na  een middagdutje  zijn we weer op pad gegaan en hebben we een deel van de boulevard afgelopen.
De stappenteller is op 8 km blijven staan vandaag. 
Annie kreeg gelijk weer zin in tuinen met alleen éénjarige planten.

  


Het was wisselend weer. Een prachtige woeste zee en mooie luchten. Soms droog, soms nat.
Heel veel paraplu’s waren er te zien. 
En ze gingen op en af.  Maar ja, wij zijn mensen zonder paraplu, soms is dat jammer.
Maar dat is net zo als met het rolkoffertje…
De middenstand  zag er wel brood in natuurlijk.



We hebben genoten van de mooie zeegezichten.




We hebben de avond afgesloten bij de Taj Mahal met een eenvoudige maaltijd en nu liggen we.
Morgen weer een dag



woensdag 28 september 2022

Wat een nattigheid

 6.00 uur

Vanmorgen bij het wakker worden komt de regen nog steeds met bakken uit de hemel.

De tuin staat half onder water en het houdt maar niet op. Dat belooft wat vandaag.



De aanloop van deze vakantie was al niet zonder problemen. Wat medische en technische problemen.

Maar hopelijk komt het goed. We vertrekken om een uur of 12.

Gisteren ingecheckt en de parkeerplaats is ook geboekt. Nu nog veilig in Eindhoven aankomen en de rest gaat vanzelf.

Nu straks nog even langs de tent (priklocatie bij de Metro) voor de vierde prik.


Sam de kat 🐈 wordt verzorgd, die heeft zijn eigen tentje in de tuin.


Laten we hopen dat de wachtrij op Eindhoven AirPort niet al te lang is zodat we om 6 uur kunnen vertrekken.
Dan gaan we voor Bilbao by Night…dus gewoon wat eten en naar bed.







zaterdag 24 september 2022

Nog 4 dagen

 Wanneer we op reis gaan zoeken we altijd naar leuke plekjes om te bezoeken. Dus googelen!

Maar zodra je geboekt hebt krijg je ook ongevraagd tips van alles en iedereen. Zo krijg ik nu al 3 weken hele leuke aanbiedingen via Booking.com. 

B.v. De Hop-off-hop-on bus voor 16 euro. Dat lijkt me wel wat. Het scheelt een hoop geloop (dat is niet ons sterkste punt). 

Ook een interessant aanbod is: Een privéwandeling met liefdesverhalen voor €25,34 (aanbieding)!

Wat ik me daarbij moet voorstellen weet ik niet. Van de foto word ik niets wijzer.

Toen ik googelde op liefdesverhalen vond ik deze afbeelding…ik denk dat het censuur is, dus …misschien toch interessant.

Maar de leukste is een Begeleide Kerstwandeling door Gijón voor de prijs van € 56. Ik vind het veel geld voor een rondje door de stad.

Ik vind het een raar aanbod want Booking.com en Google weten alles van je, dus ook dat we maar een paar dagen in Gijón zijn.

Of zouden zij méér weten?  Er zou b.v. een Lockdown kunnen komen zodat wij niet meer terug kunnen en wij genoodzaakt zijn om maanden in een hotel te verblijven en we elke dag pintxos moeten laten bezorgen door thuisbezorgd.es.

Maar dat zal het wel niet, anders hadden we wel een leuke aanbieding gehad om ons verblijf te verlengen.

Of misschien zijn we tijdens de Kerstdagen weer in Spanje. (I.v.m. de hoge energiekosten is het w.s. voordeliger om met vakantie te  gaan).

De laatste tip die ik kreeg is de Camino de Santiago. (€80). Nou ja we zijn niet zo van de bedevaart en ook niet van het beste uit jezelf halen. We gaan liever een rondje fietsen…ook therapeutisch. 

We gaan gewoon beetje struinen, museum, botanische tuin, eten, een beetje op ons gemak. 

Gelukkig heb ik altijd de beste gids bij me die ik kan bedenken. Annie weet altijd overal de weg en heeft altijd leuke ideeën. Geef haar een plattegrond en ze weet de  weg en welke bus we moeten nemen.

Bij mooi weer kunnen we ook voor het strand kiezen De laatste keer dat we in Gijón waren was het eind november 2018. Toen zagen wij stoere ouderen een duik nemen.  Maar we hebben besloten geen badpak mee te nemen, komen we ook niet in de verleiding.



Nee hoor, lekker met de kleren aan in het zonnetje, daar houden wij van!


Ik hoop dat we het zonnetje nog te zien krijgen want de weersvoorspelling is niet zo gunstig.
Regen en wind, dus als er iemand nog een leuk idee heeft om die regendagen door te komen?
Iets met oud roest of zo?
Tja, daar hoor je Booking.com niet over…
Nou we gaan gewoon alle musea af en tussen de buien door naar de Botanische tuin.
Wij maken er altijd wel wat van hoor.

De afgelopen weken hebben we al wat ongemakken overleefd t.w. 

- een verloren bril - Luk
- plekken - Annie
- weer een Coronavaccinatie - Annie
- tuinen gedaan, de bollen erin - beiden
- lekke band in Klaaswaal - Luk
- slapeloze nachten - beiden
- aanval van agressieve wesp (2 steken) - Annie



Dus….we zijn er klaar voor!

zondag 18 september 2022

We gaan weer!





Het leukste van reizen is het plannen maken.

Ook plannen die je niet meer kan verwezenlijken om welke reden dan ook. (Meestal ouderdom).

Bij het begin van het jaar vroegen we ons af wat we zouden gaan doen dit jaar,  maar ook wat we nog kunnen doen. Willen we nog naar Spanje? En wat nog meer?

Gelukkig zijn we alle twee nog gezond, maar de jaren gaan wel tellen.

We hebben best al veel gedaan dit jaar.

We fietsten door de winter naar de lente. Wanneer het een beetje aardig weer was gingen we op pad.

Handschoenen aan en muts op en gaan.


We haalden de Boosterprik en we bleven gezond. Bijna iedereen in onze omgeving kreeg wel een keer Corona…behalve wij!

Gewoon een beetje geluk hebben zeg ik dan. Annie beweert dan dat het komt door het fietsen en buiten zijn. Zij heeft (bijna) altijd gelijk.

We kregen een storm in januari, mijn schutting vloog de lucht in en de pannen vlogen tot bij Annie in de tuin. 

We  planden iedere week wel een uitje, naar een museum of naar de film of gewoon fietsen. 

Gewoon een rondje Bernisse, Polder, Botlek of Waalhaven, altijd mooi!

Maar ja…we wilden echt op pad!

We gingen naar Faro, even langs Jannie en Pieter in Tavira. Faro is altijd leuk, een beetje smoezelig stadje met veel oude troep. Nou daar houden wij van!


We hadden plannen om de Ronde van België te gaan doen, per trein en fiets.

Antwerpen, Brussel, Luik, Charleroi, Oostende. Dat was eigenlijk gewoon te hoog gegrepen voor 2 oude vrouwen, te veel gesjouw. Dus we besloten om te gaan fietsen in Gent…ook leuk.

Echter…Wil werd ziek en overleed, er waren belangrijkere dingen te doen voor Annie.

Een hectische periode, gelukkig was Martijn een grote steun.

Gent werd afgezegd, dat komt wel weer een keer..of niet…

Fietsen naar Zevenbergen met Pinksteren ging ook niet door omdat ik ziek was. 

Maar we gingen wel naar Friesland. Terug naar onze roots. Met  de Fletchervoucher naar Heerenveen. 

We kwamen in Doosje, in Egypte en in de SingSang

.


Egypte bleek alleen maar een weg te zijn.



We gingen naar de SingSang, een buurtschap boven Heerenveen. 
Zo moet het er ongeveer uitgezien hebben rond 1920, dus dat is 100 jaar geleden dat mama daar liep.


Toen ze daar woonde moest ze 10 kilometer lopen om naar school in Gorredijk te gaan en weer 10 km terug.  Dat waren andere tijden!
  We gingen langs familie in Mildam en we fietsten langs de Tjonger.



Het was een leuk reisje met prachtig weer!

En we bleven fietsen, de hele zomer door. Annie ging  naar Utrecht op de kat passen en  fietsen 
en  ik ging op de fiets naar Zeeland.
Het was wekenlang bloedheet!
Zó heet dat het reisje naar Numansdorp werd ingekort tot één nacht wegens de hitte!

                              

We werkten in onze tuintjes. Annie heeft de leukste tuin, met Dalia’s en heel veel soorten tomaten.en planten uit de berm. Ik rotzooi maar een beetje aan, een allegaartje is het. (Maar wel leuk)


                                       

We fietsten regelmatig naar de Waalhaven, de mooiste haven van Rotterdam.



We volgden het spel tussen  Meerkoetjes en Futen.
De strijd om een reddingsboei.
Het is een fotoproject van een paar maanden geworden.



En nu naar Spanje!
Het was nog wel een beetje puzzelen.
Hoe gaan we, waar slapen we, maar de voorbereiding is in gang gezet.
Jammergenoeg vliegt Transavia niet meer vanaf Rotterdam, dus moeten we via Eindhoven.

De eerste stop is Bilbao.

28 september 
Ilunion San Mamés Hotel


Het hotel is vlakbij het Busstation San Mamés.
Daar vertrekken we donderdag met de ALSA bus naar Gijón.


Wat we daar gaan doen? 
Ik ben benieuwd!

Tijdens het schrijven heb ik even een foto van de tuin genomen, het regent hier al een paar dagen, maar vandaag is het echt erg!
En wij maar op de Buienradar kijken of we nog kunnen fietsen vandaag.



Tegelijkertijd tijd zitten Annie en ik te fantaseren over de komende winter….gaan we voor een elektrische deken of een onesie van Fleece, (dit in verband met de gasprijs).

We wachten het af. Eerst naar Spanje!






 









vrijdag 8 oktober 2021

Een terugblik



                                             Het was van de week wisselvallig weer.
 Af en toe kwam de regen met bakken uit de hemel, maar momenteel is het rustig nazomerweer met mist en zon.

Ik zit op de bank terug te denken aan de leuke vakantie die we hebben gehad in Bilbao, Valmartino, en Cistierna en omgeving.

De eerste dag hadden we bijna de hele dag regen in Bilbao, maar we gingen toch de stad in, konden we lekker schuilen in een kroeg en lekker eten. Toen we in de bus zaten kwamen we nog langs het Indiase Restaurant waar we al eerder gegeten hadden, een paar jaar terug en Annie had daar nog een voucher van. Die had ik haar vorig jaar voor haar verjaardag gegeven toen we nog in de veronderstelling waren dat we in mei 2020 zouden vertrekken🤪 Maar uiteindelijk belandden we in een ander Indiaas Restaurant….ook lekker… en de voucher was daar ook geldig !😂

Ook moesten we erg wennen dat werkelijk iedereen een mondkapje droeg op straat en zeker in winkels en restaurants. 

De tweede dag deden we nog  een rondje stad en kochten we een ticket voor de trein van half drie richting Léon.

Het was een fantastische reis, de stad uit, langs bergen en door tunnels, door bossen, langs rivieren en stuwmeren. Het was echt genieten in een bijna leeg treintje.

Heel fijn was het dat Martijn ons halverwege ophaalde en ons langs  mooie plekjes reed.


En toen kwamen we in…….Valmartino!


De verrassing begon natuurlijk al vóór de vakantie toen we hoorden dat we in het huis in Valmartino mochten logeren.


We hebben er genoten, want wat is het daar mooi! En we werden volledig verzorgd door Martijn.

Wat dat betreft was het echt een luxe vakantie, eigenlijk was het gewoon een all-in vakantie, maar dan zonder massatoerisme en plastic polsbandje.

 In Valmartino hoorden we ‘s avonds vanuit de bergen de herten burlen. Het is daar ‘s nachts zo donker dat alle sterren zo met het blote oog kan zien, geweldig. Een heel verschil met de omgeving waar wij wonen, bij ons wordt het nooit echt donker vanwege de nabijheid van de industrie en de stad.


Martijn gidste ons door de mooie omgeving van de Picos de Europe, we reden door dalen en over bergen, door dorpjes, langs riviertjes, stuwmeren, over oude bruggen, over een hele enge grindweg in de stromende regen naar een grot en naar plekken waar we lekker konden eten.

We zochten naar het IJsvogeltje maar we vonden het niet.


Wat een  prachtig uitzicht overal, je weet niet waar je moet kijken, zó fantastisch.


En elke dag ergens eten en het was altijd lekker en VEEL! 

We bezochten diverse Musea, een soort streekmuseum, een trein museum en een mijn en staal museum.

We vinden altijd erg leuk om zulke kleinschalige musea te bezoeken.


Eigenlijk zijn we alleen de eerste dag een flink eind weg geweest. de andere dagen zijn we redelijk in de buurt van Cistierna gebleven. Er valt zoveel te zien.

Van de ene plaats naar de andere reden we door de prachtigste natuur. Ook kwamen we langs obscure plekken, waar we natuurlijk heel nieuwsgierig naar waren.

Zoals de oude Kolenwasserij even buiten Cistierna.


Linksboven is een foto van hoe het er ooit uitzag.

Op deze  plek zou ik wel een dag door kunnen brengen. Veel oude troep, leuke doorkijkjes, allemaal vergane glorie (één van mijn favoriete foto-onderwerpen). Ik hou er van om door  of over hekken te gaan  naar plekken waar je eigenlijk niet mag komen.

Ik doe dit echter niet als ik alleen ben, daar heb ik van geleerd.😂 Ooit ben ik in een put gevallen….ik zal jullie de details besparen.  Dus ik doe het alleen als er iemand meegaat.

Gelukkig was Martijn ook erg nieuwsgierig en we gingen in de buurt van Sabero door een hek met een bordje naar een oude mijnschacht. Een interessante plek om te fotograferen.


De gastvrijheid van Toño en van Elena haar moeder en de rest van de familie was hartverwarmend.

Wat een lieve gastvrije mensen hebben we ontmoet.

Op donderdag werden uitgenodigd voor een etentje in het dorp , op zaterdag gingen we op pad en eindigden in een kroeg waar een museum onder was. Op zondag aten we in de tuin van de familie, allemaal heel gezellig!

We borrelden ‘s avonds in de kroeg ( als we niet te moe waren).




Het was wel een uitputtingsslag hoor, voor twee oudere vrouwen. We maakten best lange dagen en we hebben veel gelopen en veel in de auto gezeten. soms moesten we ons uit de auto hijsen!

De laatste 3 nachten verbleven in het hotel in Cistierna. Op zich een net hotel hoor, maar er was geen sfeer en service, het had een hele leuke tuin, alleen was het geen weer om er ‘s avonds in te zitten.

De bedden ( met of zonder put )waren volgens Annie bestemd voor al die fietsers die de bergen in gaan, niet echt voor senioren. 

Maar ja, we klagen niet hoor, allemaal aanstellerij zou Annie  zeggen.

De laatste dag eindigden we  bovenop de Camperona, wat een prachtige afsluiting van ons verblijf!



Op maandag hadden we nog een hele reis voor de boeg. Om 10 uur stonden we klaar met onze rolkoffertjes.

  Eerst nog ruim 300 km met de auto naar Bilbao Airport en nog even een sanitaire stop in Olmillos de Sasamón  voor een kop koffie en waar ik nog even een kasteel kiekte.

Voor het Airportgebouw zeiden we Martijn en Elena gedag  en met ieder een eigengemaakte  Chorizoworst in de tas  gingen we door de douane.





Martijn en Elena weer terug naar Valladolid (een rot eind!) en wij naar Rotterdam met een uur vertraging.

Gelukkig stond Jeanette op ons te wachten en zo kwamen we weer veilig thuis.

Ik startte deze blog in mei 2020.

Toen onze reis niet door ging vanwege het CORONA virus ben ik de reis maar gaan verzinnen.

Niet alles was verzonnen want we hadden alles al geboekt, dus ik had wel wat handvaten om er een verhaal omheen  te verzinnen. En Annie was er al geweest dus van haar had ik ook info en foto’s van en natuurlijk veel googelen.

En nu hebben we de reis in het echt gemaakt, nog leuker dan ik dacht dat het zou worden ( met dank aan Martijn).

Intussen zijn we al weer een week thuis en zetten we ons oude leventje gewoon voort. We hebben wel even een dag of wat nodig gehad om uit te rusten maar we hebben ook alweer een paar keer gefietst en we werken in de tuin natuurlijk, er valt een hoop op te ruimen deze tijd van het jaar.

En verder maak ik af en toe een kiekje.

Ook leuk!



Fietstochtje langs het Haringvliet op 7 oktober.
Het is daar altijd zo mooi!



Ook had ik nog graag een foto van mij op een berg laten zien, maar helaas, niet gelukt.
Ach, zei Annie gaan we toch gewoon nog een keer!



Iedereen bedankt voor de fijne tijd in Spanje en vooral Annie , mijn ideale reisgenoot, voor haar altijd fijne gezelschap!